Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέλυσε την Πέμπτη την Υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ, επικαλούμενος τις ευρείες αντιδράσεις και τις συμβουλές του στενού του κύκλου. Η απόλυση σηματοδότησε τη σημαντικότερη διοικητική αλλαγή της δεύτερης θητείας του Τραμπ, σε περίοδο αυξημένων διεθνών εντάσεων.
Τι οδήγησε στην απόλυση της Νόεμ
Η θέση της Κρίστι Νόεμ κλονιζόταν εδώ και μήνες με αποκορύφωμα μια εβδομάδα έντονης κριτικής από το Κογκρέσο. Εμφανίστηκε ενώπιον των επιτροπών της Βουλής και της Γερουσίας, αντιμετωπίζοντας ερωτήσεις και από τα δύο κόμματα σχετικά με την κακή διαχείριση κονδυλίων του υπουργείου.
Ένας σύμβουλος του Τραμπ περιέγραψε την κατάσταση λέγοντας: «Έκαψε έναν τόνο θέλησης. Ήταν παντού. Ήταν τα πάντα». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τραμπ συμβουλεύτηκε στενούς συμμάχους και συμφώνησαν ότι ήταν καιρός η Νόεμ να φύγει.
Υπό όρκο, η Νόεμ αρνήθηκε να διαψεύσει φήμες σχετικά με μια προσωπική σχέση με τον επικεφαλής του προσωπικού της, Κόρι Λεβαντόφσκι, προσελκύοντας επιπλέον κριτική και δημοσιότητα.
Αμφιλεγόμενες δαπάνες και πολυτελή αεροσκάφη
Οι δαπάνες της Νόεμ προκάλεσαν σημαντική κριτική τόσο από αξιωματούχους όσο και από το Κογκρέσο. Χρησιμοποίησε κονδύλια απέλασης για να αγοράσει δύο τζετ Gulfstream και να μισθώσει ένα Boeing Business Jet 737, ισχυριζόμενη ότι θα διευκόλυναν τις εκτελεστικές αεροπορικές μετακινήσεις.
Οι επικριτές επεσήμαναν ότι το πολυτελές εσωτερικό του 737 — που περιλάμβανε υπνοδωμάτιο, μπάρ και ανέσεις — δεν ήταν κατάλληλο για επιχειρήσεις απέλασης. Η εικόνα τέτοιων δαπανών ήταν ιδιαίτερα προβληματική για ένα κυβερνητικό πρόγραμμα.
Ο στυλ ηγεσίας και οι αποφάσεις
Οι ακροάσεις ενώπιον του Κογκρέσου αποκάλυψαν μια αυξανόμενη ανησυχία για τον στυλ ηγεσίας και την κρίση της εντός του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας. Η θητεία της Νόεμ χαρακτηρίστηκε από αυτοπροβολή, αμφισβητήσιμες αποφάσεις και κακή διαχείριση πόρων, που υπονόμευσαν τελικά την αξιοπιστία της και την αποτελεσματικότητα του υπουργείου.
Η απόλυσή της έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την κυβέρνηση, με διεθνείς εντάσεις να αυξάνονται και την εγχώρια κριτική να εστιάζεται στον τρόπο διαχείρισης των αρχών.
