Η παρένθετη μητρότητα έχει γίνει παγκόσμια βιομηχανία αξίας δισεκατομμυρίων. Η δημοσιογράφος Alev Scott ερευνά στο βιβλίο της «Cash Cow» το πολύπλοκο δίκτυο που περιβάλλει την εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου σώματος και τις συνέπειες για τις γυναίκες που εμπλέκονται.
Πώς έγινε η παρένθετη μητρότητα σε εμπόρευμα
Η Scott ξεκίνησε τη δική της έρευνα όταν, ως νέα μητέρα, παρήγαγε περισσότερο μητρικό γάλα από ό,τι χρειαζόταν. Μέρος του το δώρισε στη τράπεζα γάλακτος νοσοκομείου για πρόωρα μωρά. Άλλο μέρος το πώλησε σε πελάτες με αναπάντεχα προφίλ: body builders που αναζητούν πρωτεΐνη και άνδρες με ειδικά ενδιαφέροντα.
Ένας πελάτης, ο Steve, αγόρασε τακέλια και της έστειλε email λέγοντας ότι το γάλα της έχει «λίγη γεύση αμυγδάλου, αλλά είναι πολύ ωραίο». Ο διάλογος φανέρωσε το κενό μεταξύ του αλτρουϊσμού και της εμπορικής συναλλαγής στον κόσμο της παρένθετης μητρότητας.
Το νομικό πλαίσιο και οι διαφορές στην Ευρώπη
Στη Βρετανία, η Αρχή Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εμβρυολογίας (HFEA) ρυθμίζει αυστηρά τη δραστηριότητα. Οι δότριες ωαρίων αμείβονται με μέγιστο ποσό 985 λιρών ανά κύκλο και τα παιδιά μπορούν να μάθουν την ταυτότητα των δοτριών στα 18 τους.
Σε μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, η παρένθετη μητρότητα είναι παράνομη. Η Ιταλία έχει ποινικοποιήσει την ανάθεση της γέννησης στο εξωτερικό. Στην Κύπρο, γυναίκες ταξιδεύουν στο Αζερμπαϊτζάν ή τη Γεωργία για να λάβουν εμβρύα και να γεννήσουν.
Φάρμες μωρών στο Νότο: Το κόστος για τις γυναίκες
Χώρες όπως η Ινδία και η Ταϊλάνδη έγιναν κέντρα της παρένθετης μητρότητας λόγω της πτωχείας. Γυναίκες δέχονται μικρά ποσά για να φέρουν παιδιά για ξένους. Η Scott εξετάζει αν είναι ηθικότερο να αγοράζεις και πουλάς υπηρεσίες γαλακτοπαραγωγής και παρένθετης μητρότητας ή να τις προσφέρεις από κοινωνική ευαισθησία.
Οι γυναίκες δείχνουν μεγαλύτερο αλτρουϊσμό από τους άνδρες, δωρίζοντας πιο συχνά αίμα, πλάσμα, βλαστοκύτταρα και νεφρά. Ωστόσο, η κοινωνικοποίηση των κοριτσιών με hashtag όπως #bekind μπορεί να τις ωθήσει να διακινδυνεύσουν την υγεία τους για τα όνειρα ξένων οικογενειών.
