Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα βρίσκεται σε σταθμό αλλαγών, με νέα δεδομένα να αναδεικνύουν ξεκάθαρα τις προόδους και τα εμπόδια που παραμένουν. Τα ποσοστά γυναικών σε ηγετικές θέσεις αυξάνονται, αλλά ο δρόμος προς την ουσιαστική ενδυνάμωση παραμένει μακρύς και απαιτητικός.
Τι δείχνουν τα στοιχεία για τη γυναικεία παρουσία
Το 30,7% των γυναικών κατέχει ανώτερες διοικητικές θέσεις στην Ελλάδα, σύμφωνα με την έρευνα Grant Thornton. Αυτό αντιπροσωπεύει μικρή υποχώρηση από το 31,6% του 2024, δείχνοντας ότι η πρόοδος δεν ακολουθεί ευθεία ανοδική πορεία.
Ωστόσο, το 81,2% των επιχειρήσεων διαθέτει τουλάχιστον μία γυναίκα σε στρατηγικό ρόλο. Το πρόβλημα είναι διαφορετικό: περίπου το 18,8% των επιχειρήσεων δεν έχει καμία γυναικεία εκπροσώπηση στην ηγεσία, γεγονός που καταδεικνύει σημαντικά εμπόδια εισόδου και ανέλιξης για πολλές.
Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα εμφανίζει ένα παράδοξο: γυναίκες που ηγούνται επιχειρήσεων συχνά τα καταφέρνουν καλύτερα από τους άντρες συναδέλφους τους σε κερδοφορία. Παράλληλα, το ποσοστό γυναικών που ξεκινάνε νέες επιχειρήσεις (30%) παραμένει χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (36%).
Το μεγάλο πρόβλημα: CEO και κορυφαίες θέσεις
Η θέση του CEO αποτελεί το πιο δύσκολο ανταγωνιστικό πεδίο για τις γυναίκες. Το ποσοστό γυναικών CEO υποχώρησε απότομα στο 20% από το 27% που ήταν το 2024. Αυτή η πτώση 7 μονάδων αποδεικνύει ότι τα ανώτατα διοικητικά επίπεδα παραμένουν κλειστά, παρά τις τοπικές προσπάθειες για ενίσχυση της ισότητας.
Διαφορετική εικόνα εμφανίζεται στον τεχνολογικό τομέα. Το ποσοστό γυναικών σε θέσεις CTO αυξήθηκε εντυπωσιακά στο 7,8% από 2,4%. Αυτή η αύξηση δείχνει ότι τα στερεότυπα που συνδέουν την τεχνολογία με ανδροκρατούμενα επαγγελματικά πεδία σταδιακά αποδυναμώνονται.
Πολιτικές ισότητας: Ημιτελής εικόνα
Στην Ελλάδα, το 63,5% των επιχειρήσεων εφαρμόζει στρατηγικές διατήρησης ταλέντων και το 58,8% δίνει έμφαση στις ίσες αμοιβές. Μόλις το 48,2% εφαρμόζει πρακτικές ισότητας κατά τις προσλήψεις.
Το φαινόμενο είναι ξεκάθαρο: οι επιχειρήσεις επενδύουν περισσότερο στη διαχείριση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού παρά στη δημιουργία ισότιμων ευκαιριών από την αρχή. Αυτό σημαίνει ότι η ανισότητα καθιερώνεται στη φάση της πρόσληψης, δυσκολεύοντας τη μελλοντική ανέλιξη.
Η γυναικεία επιχειρηματικότητα δεν είναι θέμα μόνο κοινωνικής δικαιοσύνης. Στην Ελλάδα, όπου οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, η ενδυνάμωση των γυναικών μπορεί να λειτουργήσει καταλύτης για την αναζωογόνηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας σε περιόδους αβεβαιότητας.
