Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί πολύ περισσότερους ανθρώπους από ό,τι νόμιζαν οι επιστήμονες. Μια νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature αποκαλύπτει ένα σοβαρό λάθος στους προηγούμενους υπολογισμούς του κινδύνου.
Τι ακριβώς έδειξε η νέα μελέτη
Έως 132 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να αντιμετωπίσουν πλημμύρες αν η στάθμη της θάλασσας ανέβει κατά ένα μέτρο σε σχέση με τα επίπεδα του 1995-2014. Αυτό το σενάριο θεωρείται πιθανό για τα μέσα του αιώνα αν δεν περιοριστούν οι εκπομπές από τα ορυκτά καύσιμα.
Το πρόβλημα βρίσκεται στη μεθοδολογία των παλαιότερων μελετών. Περίπου το 90% των ερευνών που εξετάστηκαν χρησιμοποίησαν λανθασμένα σημεία αναφοράς, θέτοντας τα επίπεδα της θάλασσας 25 εκατοστά χαμηλότερα από την πραγματικότητα. Αυτή η διαφορά οδήγησε σε ένα κρίσιμο σφάλμα στην εκτίμηση του κινδύνου.
Η Νοτιοανατολική Ασία και οι περιοχές του Ινδο-Ειρηνικού είναι ιδιαίτερα επηρεασμένες. Εκεί η στάθμη της θάλασσας είναι ήδη υψηλότερη από ό,τι δείχνουν τα περισσότερα μοντέλα πρόβλεψης.
Πώς ανακαλύφθηκε το σφάλμα
Ο Philip Minderhoud, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Wageningen, ανακάλυψε το πρόβλημα όταν εργαζόταν στο Δέλτα του Μεκόνγκ στο Βιετνάμ. Η στάθμη του νερού ήταν σημαντικά υψηλότερη από αυτή που ανέφεραν οι διεθνείς μετρήσεις. Ανέλυσε 385 μελέτες από το 2009 έως το 2025 και επιβεβαίωσε το συστηματικό λάθος.
«Οι κάτοικοι νησιών με χαμηλό υψόμετρο ξέρουν από κοντά πόσο έχει ανέβει το νερό», σχολιάζει ο Minderhoud. Αυτές οι άμεσες παρατηρήσεις των τοπικών κοινοτήτων συμφωνούν με τα νέα ευρήματα.
Η παγκόσμια κρίση της ανόδου θαλασσών
Από το 1880, η στάθμη των θαλασσών έχει ανέβει ήδη 20 έως 23 εκατοστά. Τρία κύρια αίτια οδηγούν την άνοδο: η τήξη των παγετώνων, η τήξη των πολικών πάγων και η θερμική διαστολή των ωκεανών λόγω της υπερθέρμανσης.
Παράκτιες περιοχές ζουν ήδη τις συνέπειες. Στην ανατολική Ακτή της Αμερικής, όπου το έδαφος βυθίζεται, το φαινόμενο είναι εντονότερο. Καταιγίδες και τυφώνες προκαλούν χειρότερες πλημμύρες. Ακόμη και σε ήρεμες ημέρες, οι υψηλές παλίρροιες δημιουργούν λεγόμενες «πλημμύρες ηλιοφάνειας» που διακόπτουν τη ζωή των κοινοτήτων.
Οι νεότερες μελέτες τώρα λαμβάνουν υπόψη τη διαφορά αυτή. Παράλληλα, οι τοπικές κοινότητες βασίζονται σε άμεσες μετρήσεις για τα μέτρα προσαρμογής τους, γεγονός που μειώνει τον κίνδυνο σφαλμάτων. Ωστόσο, η ακριβής χαρτογράφηση των παγκόσμιων επιπτώσεων παραμένει κρίσιμη ζήτημα, κυρίως για τις ευάλωτες χώρες που ζητούν δυνατότερη δράση στις διεθνείς συνομιλίες για το κλίμα.
