Ο εκπρόσωπος Τύπου του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγκάεϊ απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες των ΗΠΑ για ανάπτυξη πυρηνικών όπλων. Μιλώντας στη σερβική δημόσια τηλεόραση, υποστήριξε ότι ο πραγματικός στόχος του πολέμου κατά του Ιράν είναι ο έλεγχος των πετρελαίων με απώτατη επιδίωξη την Κίνα.
Τα όπλα της διπλωματίας: Τι ακριβώς είπε ο ιρανός αξιωματούχος
Ο Μπαγκάεϊ τόνισε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι αποκλειστικά ειρηνικό. «Όλα όσα λένε οι Ηνωμένες Πολιτείες για το πυρηνικό μας πρόγραμμα και τις απειλές είναι ένα μεγάλο ψέμα», δήλωσε στη RTS. Απαίτησε από τις ΗΠΑ να προσκομίσουν έστω ένα στοιχείο από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας που να αποδεικνύει το αντίθετο.
Ο ιρανός διπλωμάτης εστίασε στο οικονομικό χαρτί του παιχνιδιού. Υποστήριξε ότι ο έλεγχος των ιρανικών αποθεμάτων πετρελαίου θα σήμαινε τον έλεγχο του ενός τρίτου των παγκόσμιων αποθεμάτων. Συνδυάζοντας αυτά με τα αποθέματα της Βενεζουέλας, θα δημιουργούσαν «έναν πραγματικό εφιάλτη για την Κίνα».
Ο γεωπολιτικός σταθμός: Τα στενά του Ορμούζ
Ο Μπαγκάεϊ χαρακτήρισε τον έλεγχο των στενών του Ορμούζ ως στρατηγικής σημασίας για την ασφάλεια του Ιράν. Επιμένει ότι η πολεμική ένταση στην περιοχή επιβλήθηκε μέσω της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας σε γειτονικές χώρες.
Αν και άρνησε οποιαδήποτε εχθρότητα προς τις μουσουλμανικές χώρες της περιοχής, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις αμερικανικές βάσεις. Σύμφωνα με τον ιρανό αξιωματούχο, αυτές οι βάσεις προκαλούν ανασφάλεια και δεν επιδιώκονται από το Ιράν.
Το διπλωματικό χαρτί: Ρωσία και Ευρώπη
Στην ερώτηση για πιθανή ρωσική εμπλοκή στη σύρραξη, ο Μπαγκάεϊ απέφυγε να δώσει σαφή απάντηση. Εστίασε αντ’ αυτού στις καλές σχέσεις του Ιράν με τη Ρωσία και άλλες χώρες που καταδικάζουν την αμερικανική και ισραηλινή επιθετικότητα.
Εξέφρασε δυσαρέσκεια που ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας δεν ακολουθούν την ίδια στάση. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη λυπηρή κατάσταση της χώρας που τιμωρείται με νέες κυρώσεις, χαρακτηρίζοντάς την ως «αναίτια θύμα δύο πυρηνικών καθεστώτων». Ο ισχυρισμός του υπονοεί αναφορά στις βομβαρδίσεις της δεκαετίας του 1980 κατά τη διάρκεια του πολέμου με το Ιράκ.
