Ο πόλεμος στο Ιράν απειλεί να προκαλέσει χειρότερες συνέπειες από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ προειδοποίησε την Τετάρτη στο κοινοβούλιο της Μαδρίτης ότι οι επιπτώσεις θα είναι «πολύ ευρύτερες και πολύ βαθύτερες».
Άρνηση στις ΗΠΑ και απειλές Τραμπ
Η Ισπανία αρνήθηκε να παραχωρήσει τις στρατιωτικές βάσεις της στις ΗΠΑ για επιθέσεις κατά του Ιράν. Ο Ντόναλντ Τραμπ απάντησε με απειλή διακοπής των εμπορικών σχέσεων. «Η Ισπανία ήταν απαράδεκτη. Θα διακόψουμε κάθε εμπορική συναλλαγή μαζί της», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος στον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς. Το 68% των Ισπανών αντιτίθεται στον πόλεμο, σύμφωνα με δημοσκόπηση της 40db.
Ο Σάντσεθ υπενθύμισε ότι η εισβολή στο Ιράκ προκάλεσε απότομη αύξηση στις τιμές καυσίμων και τροφίμων. Οδήγησε σε μεταναστευτική κρίση και τζιχαντιστικές επιθέσεις στην Ευρώπη. «Κάθε βόμβα που πέφτει στη Μέση Ανατολή πλήττει τα πορτοφόλια των οικογενειών μας», τόνισε.
Το τέλος του πετροδολαρίου
Ο πόλεμος απειλεί το σύστημα των πετροδολαρίων που στηρίζει την κυριαρχία του αμερικανικού νομίσματος. Η Deutsche Bank προειδοποιεί ότι οι διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτης αλλαγής. Μεγάλες οικονομίες στρέφονται σε συναλλαγές πετρελαίου με κινεζικό γιουάν αντί για δολάρια.
Το Ιράν και η Ρωσία διακινούν ήδη σημαντικό μέρος του πετρελαίου τους εκτός δολαρίου. Δεξαμενόπλοια εξασφαλίζουν διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ με πληρωμές σε γουάν. Η Μέση Ανατολή εξάγει πλέον περισσότερο πετρέλαιο στην Ασία παρά στις ΗΠΑ. Η Σαουδική Αραβία πειραματίζεται με εναλλακτικά συστήματα πληρωμών.
Κιμ Γιονγκ Ουν δικαιολογεί τα πυρηνικά
Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας χρησιμοποίησε τον πόλεμος στο Ιράν για να δικαιολογήσει το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας του. «Η σημερινή πραγματικότητα αποδεικνύει τη νομιμότητα της επιλογής μας να διασφαλίσουμε μόνιμα το πυρηνικό μας οπλοστάσιο», δήλωσε στη Λαϊκή Συνέλευση της Πιονγκγιάνγκ.
Ο Κιμ υποστήριξε ότι η Βόρεια Κορέα δεν απειλείται πλέον, αλλά «διαθέτει τη δύναμη να αποτελεί απειλή». Το πυρηνικό πρόγραμμα βρίσκεται στο επίκεντρο διεθνών διαπραγματεύσεων από το 2003. Οι συνομιλίες καταρρέουν επανειλημμένα, με τις εντάσεις να παραμένουν υψηλές.
