Η Ελένη Ζιώγα παντρεύτηκε στα 17 της χρόνια. Συνέχισε το σχολείο με τον σύζυγό της και δούλευαν παράλληλα για να βγάλουν τα προς το ζην. Την ιστορία της αποκάλυψε στην εκπομπή «Buongiorno» την Παρασκευή 27 Μαρτίου.
Σχολείο, δουλειά και γάμος στα 17
Η ηθοποιός και σεναριογράφος των «Αθώων» τελείωσε τις δύο τελευταίες τάξεις του σχολείου ενώ ήταν παντρεμένη. «Την κόρη μου την απέκτησα 19 ετών», εξήγησε. «Εκείνη την εποχή ήταν επανάσταση, δεν γινόταν ποτέ αυτό».
Τα οικονομικά τους ήταν δύσκολα. Η Ελένη Ζιώγα δούλευε από μικρή ηλικία σε ό,τι έβρισκε. «Έκανα baby sitting. Ό,τι βρισκόταν το έκανα», είπε. Οικονομικά βοηθήματα από δεξιά και αριστερά τους κράτησαν όρθιους.
«Ήταν πολύ ωραία εκείνα τα χρόνια», θυμάται. «Είχες την αίσθηση ότι δεν πρόκειται να πεθάνεις ποτέ. Μία καταπληκτική αίσθηση που σε κάνει να χαίρεσαι για τα πάντα».
Ο χωρισμός των γονιών και η απόφαση να φύγει
Οι γονείς της Ελένης Ζιώγας χώρισαν όταν ήταν 12 ετών. Και οι δύο ήταν καλλιτέχνες με δυνατές προσωπικότητες. «Μας αγαπούσαν πάρα πολύ, αλλά δυσκολεύονταν να είναι παρόντες στην καθημερινότητά μας», εξήγησε.
Το διαζύγιο την σημάδεψε. «Όταν έφυγε ο πατέρας μου ήταν σοκαριστικό. Δεν το κατάλαβα, αλλά μου στοίχισε», παραδέχτηκε. Μετά αποφάσισε να φύγει. «Ήθελα οικογένεια. Ο έρωτας ήταν το στοιχείο που με τράβηξε για να βγω από εκεί που δεν άντεχα άλλο».
Δεν φοβήθηκε τις συνέπειες. «Δεν φοβάμαι ποτέ όταν κάτι το θέλω πολύ. Δεν σκέφτομαι τις συνέπειες», τόνισε.
Το ιδανικό και η έμπνευση
Σήμερα η Ελένη Ζιώγα είναι ηθοποιός, στιχουργός και σεναριογράφος. Γράφει τραγούδια δημιουργώντας σενάρια και χαρακτήρες. «Φτιάχνω χαρακτήρες, δανείζομαι από τα δικά μου βιώματα, αλλά δεν περιγράφω τα δικά μου βιώματα», λέει.
Την εμπνέει η αναζήτηση του ιδανικού. «Δεν ξέρω αν υπάρχει, αλλά αν δεν υπάρχει, πρέπει να το κατασκευάζεις», τονίζει. «Αλλιώς δεν έχεις λόγο να υπάρχεις».
Στη σειρά «Οι Αθώοι» του MEGA υποδύεται τη Βενέτα. «Είναι από τους τηλεοπτικούς ρόλους που έχω αγαπήσει περισσότερο», παραδέχτηκε. «Κάνω μία κατάδυση σε περιοχές που δεν είχα δείξει στην εικόνα».
