Νέα ευρήματα από γενετικές αναλύσεις στη Σινδόνη του Τορίνο προκαλούν αναστάτωση στην επιστημονική κοινότητα. Το 40% του ανθρώπινου DNA που εντοπίστηκε στο ύφασμα προέρχεται από πληθυσμούς ινδικής καταγωγής. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο bioRxiv, ανέλυσε δείγματα από το 1978 και αποκάλυψε γενετικό υλικό από φυτά, ζώα και ανθρώπους διαφορετικών εποχών.
Γενετικό μωσαϊκό από τρεις ηπείρους
Η ερευνητική ομάδα του Gianni Barcaccia από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα εξέτασε το ύφασμα διαστάσεων 4,4 επί 1,1 μέτρων. Βρήκε ίχνη από γάτες, σκύλους, κοτόπουλα, βοοειδή, ελάφια και ψάρια. Εντόπισε επίσης φυτικά κατάλοιπα από καρότα, σιτάρι και πατάτες. Το ινδικό DNA ενδέχεται να δείχνει ότι η σινδόνη κατασκευάστηκε στην κοιλάδα του Ινδού ή μεταφέρθηκε μέσω εμπορικών δικτύων προς τη Μεσόγειο.

Το ύφασμα φυλάσσεται στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Τορίνο από τον 14ο αιώνα. Καταγράφηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία το 1354. Θεωρείται ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα χριστιανικά κειμήλια παγκοσμίως.
Σκεπτικισμός για τα συμπεράσματα
Ο Anders Götherström από το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης αμφισβητεί τη σημασία των ευρημάτων. Δήλωσε ότι δεν βλέπει λόγο να αμφισβητηθεί η γαλλική προέλευση της σινδόνης. Η ανάλυση του 1988 είχε χρονολογήσει το ύφασμα μεταξύ 1260 και 1390, αποκλείοντας σχέση με την εποχή του Χριστού.

Το πρόβλημα είναι η μόλυνση του δείγματος. Βρέθηκε DNA ακόμη και από τους επιστήμονες που εξέτασαν τη σινδόνη το 1978. Βακτήρια του δέρματος δείχνουν έντονη ανθρώπινη επαφή ανά τους αιώνες. Αυτό δυσκολεύει τον εντοπισμό του αρχικού γενετικού υλικού.
Νέες αμφισβητήσεις για την αυθεντικότητα
Ο Βραζιλιάνος ειδικός τρισδιάστατης απεικόνισης Cicero Moraes προχώρησε παραπέρα. Υποστήριξε ότι η εικόνα στη Σινδόνη του Τορίνο δεν προέρχεται από πραγματικό σώμα. Πιθανώς δημιουργήθηκε από καλλιτέχνες του Μεσαίωνα με χρήση ανάγλυφου.

Η μελέτη δεν έχει αξιολογηθεί ακόμη από ομότιμους επιστήμονες. Τα ευρήματα προσφέρουν πληροφορίες για τις συνθήκες διατήρησης του υφάσματος και τις περιβαλλοντικές αλληλεπιδράσεις του. Το μυστήριο γύρω από το κειμήλιο παραμένει άλυτο.




