Στις 7 Απριλίου 1999, Μεγάλη Τετάρτη, η ποδοσφαιρική ΑΕΚ ταξίδεψε στο βομβαρδιζόμενο Βελιγράδι για να αντιμετωπίσει την Παρτιζάν. Το ταξίδι έγινε εν μέσω των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ και απέτυχε όλες τις προσδοκίες ότι η ορθολογική σκέψη θα υποχωρούσε.
Η απόφαση του Δημήτρη Μελισσανίδη
Η ιδέα προήλθε από τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Η τότε διοίκηση, η ENIC, δεν υποστήριξε την κίνηση. Το υπουργείο Αθλητισμού της Αγγλίας άσκησε πιέσεις διότι το ηνωμένο βασίλειο είχε πρωτοστατήσει στον πόλεμο. Παρά τις δυσκολίες και χωρίς εγγυήσεις για την ασφάλεια τους, οι κιτρινόμαυροι επέλεξαν να πάνε.
Μια ομάδα με ρίζες στον ξεριζωμό δεν μπορούσε να μείνει αδιάφορη. Η αποστολή περιλάμβανε παίκτες, φιλάθλους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες. Διέσχισαν δρόμους αβέβαιους και έφτασαν σε μια πόλη που ζούσε υπό τον ήχο των σειρήνων και των βομβαρδισμών.
Η συγκλονιστική υποδοχή στο Βελιγράδι
Περίπου 15.000 Σέρβοι υποδέχθησαν την αποστολή της ΑΕΚ με ψωμί και αλάτι, σύμφωνα με το έθιμό τους. Στα πρόσωπά τους διαφαινόταν ευγνωμοσύνη και συγκίνηση. Σημαίες, δάκρυα και μια σιωπηλή γλώσσα αλληλεγγύης ξεπερνούσαν σύνορα και πολιτικές διαιρέσεις.
Πολλά από τα πλακάτ που εμφανίστηκαν στις εξέδρες έγραφαν «Κάλως ήρθατε φίλοι. Ζήτω η Ελληνο-σερβική φιλία». Στον πίνακα του γηπέδου υπήρχε το μήνυμα «Τους θερμότερους χαιρετισμούς μας στο φιλικό λαό της Ελλάδας». Η υποδοχή ήταν συγκλονιστική, όχι απλώς θερμή.
Ανάμεσα στους ταξιδιώτες ήταν και ο Μανώλης Γλέζος. Ο ίδιος αποκάλυψε αργότερα ότι το ταξίδι τον έκανε φίλο της ΑΕΚ για μια ζωή.
Το ματς και το συμβολικό γεγονός
Όταν οι δύο ομάδες μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, κρατούσαν πανό ενάντια στον πόλεμο. Το ποδόσφαιρο έπαψε να είναι παιχνίδι και έγινε πράξη αντίστασης. Στο ημίχρονο, μια ελιά από την Αρχαία Ολυμπία φυτεύτηκε συμβολικά, ριζώνοντας την ελπίδα μέσα στο σκοτάδι.
Τα τέρματα των Κέζμαν (13′) και Ζουμπούλη (26′) πανηγυρίστηκαν από τις εξέδρες. Το φιλικό έφτασε στο 68ο λεπτό με το σκορ στο 1-1 όταν ξαφνικά ο αγώνας διακόπηκε.
Δεν συνέβη κάτι δυσάρεστο. Αντιθέτως. Οι οπαδοί από τις εξέδρες μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο και κατευθύνθηκαν προς τους παίκτες. Αγκάλιαζαν τους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ και ευχαριστούσαν τους για την υποστήριξη και την αλληλεγγύη τους.
Η σύνθεση των ομάδων
Η ΑΕΚ ήταν συγκροτημένη με αρχηγό τον Όλεγκ Μπλαχίν. Στην εστία υπήρχε ο Ατματσίδης. Στο μεσαίο άξονα έπαιζαν Μπαμπούνσκι, Μιλοβάνοβιτς, Τσέκολι και Κατσαβός. Στην προσφορά, ο Ζουμπούλης και ο Νικολαΐδης ήταν οι βασικοί επιθετικοί.
Η Παρτιζάν, υπό τον Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς, είχε στον στόχο τον Νταμιάνοβιτς. Μεσαίο άξονα ανέλαβαν Σάβιτς, Στογιάνοβιτς και Βούκοβιτς. Στην αντιπροσφορά, ο Κέζμαν ήταν ο κύριος παράγοντας.
Η κληρονιά του αγώνα
27 χρόνια έχουν περάσει από το ταξίδι της ΑΕΚ στο Βελιγράδι. Η ΠΑΕ ΑΕΚ συνεχίζει να θυμάται εκείνες τις φωτεινές στιγμές. Όταν η Ένωση έβαλε στη φανέλα της έναν μεγάλο στόχο και σημάδεψε την αιωνιότητα.
Ο αγώνας έμεινε ανεξίτηλος στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Το ποδόσφαιρο νίκησε την τρέλα του πολέμου. Μια κίνηση που ξεπέρασε το αποτέλεσμα και μίλησε για ανθρωπιά, συμπόνια και αλληλεγγύη.
