Η έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού στις 4 Αυγούστου 2020 άλλαξε τα πάντα για τον George Eid. Ο Λιβανέζος δημοσιογράφος με ελληνικές ρίζες αποφάσισε να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του και να ξεκινήσει ξανά στο Ντουμπάι, αναζητώντας ασφάλεια για την οικογένειά του.
Από καταφύγια σε καριέρα ρεπορτάζ
Ο George Eid δεν ξεκίνησε τη ζωή του σαν δημοσιογράφος με ελληνικές ρίζες και σταθερό σπίτι. Τα πρώτα επτά χρόνια της παιδικής του ηλικίας ήταν ένα σκαμπανέβασμα ανάμεσα σε έξι διαφορετικά καταφύγια. Έξι καταφύγια σε έξι χρόνια, με τη ζωή να μετράται όχι με εποχές αλλά με βομβαρδισμούς.
Ο εμφύλιος πόλεμος του Λιβάνου άφησε ανεξίτηλο στίγμα στην οικογένειά του. Ο πατέρας του έγινε πρόσφυγας μέσα στη δική του χώρα. Ο παππούς και η γιαγιά του κουβαλούσαν μια ακόμη παλαιότερη πληγή: τον ξεριζωμό από τη Σμύρνη μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Στις σπάνιες στιγμές που υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα, η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη γέμιζε το σπίτι ως μικρή γέφυρα προς μια χαμένη πατρίδα.
Δεκαπέντε χρόνια στα μέτωπα της Μέσης Ανατολής
Η αποφυγή του κρίσης μετατράπηκε σε επάγγελμα. Ο Eid αποκτούσε εμπειρία στη δημοσιογραφία με πάνω από 15 χρόνια σε τηλεόραση, ραδιόφωνο και έντυπα μέσα. Εργάστηκε στο Sky News Arabia και το MTV Lebanon, ενώ σήμερα είναι επικεφαλής ειδήσεων στο Al Mashhad TV στο Ντουμπάι.
Μιλά πέντε γλώσσες: αραβικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ελληνικά. Το 2012 ήταν ανάμεσα στους πρώτους δημοσιογράφους που εισήλθαν στο Χαλέπι για να καλύψουν τον πόλεμο στη Συρία. Κάλυψε μερικές από τις πιο πολύπλοκες κρίσεις της Μέσης Ανατολής, με τη κάμερα να μοιάζει σαν φυσική επέκταση του σώματός του.
Όταν η ασφάλεια γίνεται παράδοξη
Ωστόσο, η απόδρασή του από τη Βηρυτό στο Ντουμπάι έκρυβε ένα παράδοξο. Ο δημοσιογράφος με ελληνικές ρίζες κατέφυγε στο Ντουμπάι ψάχνοντας σταθερότητα, αλλά η γεωπολιτική αστάθεια της Μέσης Ανατολής συνεχίζει να τον κυνηγά. Σήμερα, καθώς οι εντάσεις κλιμακώνονται στην περιοχή, η ασφάλειά του δεν είναι πλέον δεδομένη.
Για τον George Eid, ο πόλεμος δεν είναι μόνο θέμα ρεπορτάζ. Είναι μια μνήμη που έχει σχηματίσει κάθε απόφαση της ζωής του, από τα καταφύγια της παιδικής ηλικίας μέχρι τις αποφάσεις της ενήλικης ζωής. Ο αχός του δεν σβήνει εύκολα, ακόμα κι όταν αποδρά σε μια άλλη χώρα.
